Abdu’llah b. Muhammed b, Ebî Şeybe el-Kûfî, büyük muhaddislerdendir. (235) târihinde vefat etmiştir.
Kudret-i İlmiyyesi:
Ebû Bekr İbn-i Ebî Şeybe, müfessirdir; nazîrsiz bir muhaddis, bir nih-rîr sayılmaktadır.
Hatîb-i Bağdadî diyor ki : “Ebû Bekr hafızdır; hadisde itkan sahibidir.”
İmâm-ı Ahmed b. Hanbel de diyor ki : “Ebû Bekr, sadûktur; kendisi bana kardeşi Osman’dan daha sevimlidir.”
Ebû Zür’a gibi muhaddisler de demişlerdir ki : “Biz Ebû Bekr b. Ebî Şeybe’den mahfûzâtı daha çok bir kimse görmedik.”
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, Kadî Şüreyk, Ebü’l-Ahvas, İbnü’l-Mübârek, İbn-i Uyeyne, Cerîr b. Abdi’l-Hamîd gibi meşâhîrden teallüm ve hadîs istimâ’ etmiş, kendisinden de Ebû Zür’a, İmâm-ı Buhârî, İmâm-ı Müslim, Ebû Dâvûd, İbn-i Mâce, Ebû Bekr b. Ebî Âsim gibi büyük zâtlar hadîs rivayet etmişlerdir.
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe’den (Sidretü’l-Müntehâ) hakkında şöyle bir rivayet vardır :
İbn-i Abbâs demiş ki : Ben Sidretü’l-Müntehâ’nın ne olduğunu Kâ’b’dan sordum, o da şöyle cevab verdi : Sidretü’l-Müntehâ ki, bütün meleklerin ilimleri orada nihayet bulur. Onu bir ilim tecâvüz edemez. Allahu Teâlâ’nın emirlerini orada bulur, -telâkki ederler. Kâ’b’dan Cennetti’1-Me’vâ’yi da sordum. Dedi ki : O bir Cennettir ki orada yeşil kuşlar vardır. Şehidlerin ruhları bunların içinde olarak yükselirler.
Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, şu hadîs-i şerifin de râvîlerindendir :Kavi, -yâni azîm et-i nefse, kuvvet-i karihaya mâlik- olan mü’min, zaîf olan mü’minden hayırlıdır ve Allahu Teâlâ’ya daha sevimlidir.”
Müellefâtı :
Me’hazlar: Sahîhü’I-Müslim, Lübâhü’n-Nükul, Tezkiretü’l-Huffâz, Keşfü’z-Zunun.
KAYNAK: Ömer Nasuhi Bilmen, Büyük Tefsir Tarihi (Tabakatü’l-Müfessirin), Bilmen Yayınevi
Yorumlar kapalı.