Özdemir Asaf kimdir? Hayatı ve eserleri: Ankara’da doğdu (1923). Ortaöğrenimini Galatasaray ve Kabataş Liselerinde tamamladı (1942). İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okudu. Gazetecilik, çevirmenlik, matbaacılık yaptı. 29 Ocak 1981’de öldü. Servet-i Fünun, Büyük Doğu, Varlık, Kaynak dergilerinde yayımladığı ilk şiirleriyle yeni edebiyat akımının genç kişiliklerinden biri olarak anılan Özdemir Asaf, 1942-50 evresinde düşünceyle uğraşan bir şair kimliğinde görünmüştür. Yaşıtları değişik deneylerde kendilerini ararlarken o gücünü, dünya ve insanlar karşısındaki tavrını göz önünden ayırmayan, şiirinin ancak bunlarla oluşacağım bilen bir rahatlık içindedir. Nedir ki, dize kurmada aynı rahatlığa kavuştuğunu söyleyebileceğimiz bir evre değildir bu. Sanki yontuyu kafasında ince ayrıntılarına kadar tasarlayan bir sanatçının elleriyle ihtilafa düşmesinden doğan sıkıntılı durumuna benzer durumu. İşçiliğe değgin sorunlarla düşe kalka 1952’lere varınca, kendinden Önceki şiir tekniklerine kafa tutmaktan vazgeçer. Bu onun içeriğe teslim olması, böylece giderek biçimini bulma aşamasıdır: “Benim söylemek için çırpındığım gecelerde / Siz yoktunuz” dizelerinde bu oluşum evresinin sıkıntılarım mı yansıtır bilinmez ama, kaynağını uzun şiir serüveninden alan şâirce kaygılardan artık kurtulmak istediği bellidir. Tadın, sesin, hele her şeye yeniden biçim verecek olan sözcüklerin kendisinde olduğunun bilincindedir artık: “Kelimeler dilimin ucundadır / Kalamaz.”
Bu aşamadan sonra Özdemir Asaf şiirini oluşturan başlıca öğeler -doğaya, insanlara ve eşyaya bakış- başlamıştır. “Dışımda ne varsa yeni ne varsa gerçek / Yeni manzaralarla gelen yeni duygular” bilinciyle “insanım ömrüyle devam edecek olan” bir “oyun”da kendisini ve dış dünyayı yorumlarken gerçekten kopmamış görünür. Dış dünyayı algıladığı sürece kabul etme düşünüsünden ayrılmaz. Kendine yansıyan gerçekleri alış biçimlerinde değişiklikler yarattığı olur belki; “Kim nerden biliyor / Kimse bir yerden bilmiyor / Kimse kimsede bilmiyor” dizelerinde görüldüğü gibi kuşkulandığı bile olur ama varoluşu yadsıdığı söylenemez: “Bir yatağın vardır senin / Seninledir / Uyuyunca kaybedersin.”
Duyarlığı düşünmekle bulacağı sanısı, çoğun, Özdemir Asaf’ı aradığı şiire götürmüştür.
ŞİİR KİTAPLARI:
- Dünya Kaçtı Gözüme (1955),
- Sen, Sen, Sen (1956),
- Bir Kapı Önünde (1957),
- Yumuşaklıklar Değil (1962),
- Nasılsın (1970),
- Çiçekleri Yemeyin (1975),
- Yalnızlık Paylaşılmaz (1978).
Kaynak: Çağdaş Türk Edebiyatı 3, Cumhuriyet Dönemi 1, Şükran KURDAKUL, 1994, Evrensel Basım Yayın.
Yorumlar kapalı.