Cavalieri, Emilio dei kimdir? Hayatı ve Eserleri

kihaes 11/29/2021 0

Cavalieri, Emilio dei kimdir? Hayatı ve Eserleri: (1550-1602) İtalyan, besteci. Dramatik müziğin ilk önemli temsilcilerindendir. Yaklaşık 1550 yıllarında, Roma’da doğdu, 11 Mart 1602’de, avnı yerde öldü. Asil bir ailedendi. 1578’den 1584’e değin Roma’daki Santissimo Crocifisso Kilisesi’nin orgculuğunu yaptı. Daha sonra Floransa’ya geçti ve 1588-1596 arasında, Toskana Sarayı’nda “Sanat ve Sanatçılar Genel Denetçisi” olarak çalıştı. 1589’da Toskana Gran Dükü’nün evlilik töreni için intermezzolar besteledi.

Cavalieri, Floransa’da, Giovanni Bardi ve Jacopo Corsi’nin saraylarında toplanan ve kentin kültür yaşamında etkili olan Camerata adlı bir grupta ver aldı. Bu grup, klasik konulardaki oyunları müzikle birleştirerek eski Yunan dramını canlandırmayı amaçlıyordu. Cavalieri, 16.yy çok-sesliliğini (polifoni) bu amaca uygun bulmayarak yeni bir müzik anlayışını (Nuove musiche) geliştirmeye çalışan bu grubun önde gelen bir üyesi olmuştur. Yapıtları, özellikle İtalya’da benimsenen ve sözlere ağırlık vererek anlatımı öne çıkaran Nuove musiche anlayışının ve tek sesli şarkı tarzının (monodi) seçkin örnekleridir. Bu tarzdaki yapıtlarda, çoğu kez, yeni gelişmekte olan sürekli bas doğaçlama akorlarla şarkıcıya eşlik eder. Böylece, ilk operalarda da benimsenmiş olan betimleyici, anlatımcı bir tarz, stilo rappresentativo ortaya çıkmıştır.

Cavalieri’nin en önemli yapıtı La Rappresentazione di anıma e di corpo’dur (“Ruhun ve Bedenin Betimlenmesi”). Uzun süre, müzik tarihçileri tarafından ilk oratoryo olduğu sanılmıştır. Aslında üç perdelik müzikli bir dinsel dram niteliğindedir ve daha çok, bir opera sayılmalıdır. İlk kez, Şubat 1600’de sahnelenen yapıtta. Zaman, Yaşam, Dünya, Haz, Akıl, Ruh ve Beden gibi soyut alegorik karakterler temsil edilir. Bunlar, monodik tarza uygun olarak, kısa resitatifler halinde konuşur. Kutsal ve lanetlenmiş ruhları temsil eden koro bölümleri, belirgin bir karşıtlık içindedir. Yapıtın bütünü, Karşı- Reformasyon’un amaçlarına uygun olarak, ahlaksal ve öğretici niteliktedir. Uç bölüme ayrılmış ilk sahne yapıtı olması da, tarihsel önemini artırmaktadır.

Cavalieri’nin bilinen öbür yapıtlarında da, benzer üslup özellikleri görülür. Müzikte dramatik anlatımın ve operanın gelişiminde önemli rol oynamış bestecilerden biridir.

Cavalieri Eserleri:

  1. Il Sattiro, (“Taşlama”); 
  2. La Disperazione di Fileno, (“Fileno’nun Hüznü”); 
  3. Giuoco della cieca, (“Körebe”); 
  4. La liappreientazione di arıima e dı corpo, 1600,(“Ruhun ve Bedenin Betimlenmesi”); 
  5. L’Ascenzione del nostro signore, (“Efendimizin Göğe Yükselişi”).

Kaynak: Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, Cilt 22, Anadolu yayıncılık.

CAVANI, Lilianakimdir? Hayatı ve Eserleri:

(1936)

İtalyan sinema yönetmeni. Yeni Avrupa sinemasında insan ilişkilerini ilginç yaklaşımlarla inceleyen sanatçılardandır.

12 Ocak 1936’da, Capri Adasinda doğdu. Bo- logna Üniversitesi’nde yükseköğrenim gördükten sonra Roma’daki Centro Sperimentale film okuluna girdi. Sinema filmleri çekmeye başlamadan önce İtalvan Televizyonu için belgeseller ve konulu filmler hazırladı. 1960’ların sonuna rastlayan bu yapımlar Aziz Fransis’ın yaşamını anlatan Francesco d’Assisı ve Galileo’dur. Sinema için 1969’da çektiği ilk film olan / Cannibali (“Yamyamlar”), Antıgone tragedyasının çağdaş bir yorumudur. Filmde, çağdaş bir Antigone ve erkek kardeşi baskıcı krala karşı çıkarlar. 1971’deki L’Ospite (“Misafir”) kısıtlı gösterim olanağı buldu. 1974 tarihli II Portıere di Notte (Gece Bekçisi), Cavani’yi bir anda şöhrete ulaştırdı. Filmde, bir Nazi subayı ile onun görevli olduğu kampta tutuklu bulunan genç bir kadın yıllar sonra yeniden karşılaşırlar ve aralarındaki, kurban-cellat ilişkisi ölümle son bulacak biçimde yenilenir. Gece Bekçisi sado-mazo- şist öğelere ağırlık verdiği ve faşizmi yücelttiği gerekçesiyle kimi eleştirmenler tarafından verildiyse de büyük tartışmalara yo! açan bir film oldu. Bu filmin ticari başarısı Cavani’ye, 1977’de Nietzsche ve çevresindekileri, özellikle de Lou-Andreas Salome’yı anlatan Olire II Bene e il Male (“İyinin ve Kötünün Ötesinde”) filmini çekme olanağını sağladı. Bu filmde de sado-mazoşist ilişkilerin doğasını araştırma kaygısı ağır basıyordu. 1979 tarihli La Pelle’ de (“Ten”) ise yönetmen, Curzio Malaparte’nin aynı adlı romanından yola çıkarak II.Dünya Savaşı’nın bittiği günlerde Amerikan işgaline uğrayan İtalya’yı anlattı. Film, her düzevde “ten” alışverişini (fahişelikten yamyamlığa kadar) yoğun bir şekilde anlatıyordu.

Önemli kadın yönetmenlerden olan Liliana Ca- vani, çağın belli başlı cinsel ve politik sorunlarını birbirine koşut gelişen iktidar sorunları olarak ele alır.

  • YAPITLAR (başlıca): Francesco d’Assisi, 1966; Galileo, 1966; / Cannibali, 1969, (“Yamyamlar”); L’Ospite, 1971, (“Misafir”); II Portıere di Notte, 1974, (Gece Bekçisi); Oltre il Bene e il Male, 1977, (“İyinin ve Kötünün Ötesinde”); La Pelle, 1979, (“Ten”).

Kaynak: Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, Cilt 22, Anadolu yayıncılık.

Yorumlar kapalı.